Diversidad. LGBT

Diversidad

La conexión entre derechos humanos y sexualidad implica conocer y comprender que existen diversas formas de amar, de sentir placer y de construir familias, lo cual se da tanto en relaciones heterosexuales, como en las lésbicas, gays, bisexuales y transexuales (LGBT)
Las formas de vivir y expresar la sexualidad humana son infinitamente diversas porque toda persona siente el amor, el placer y la afectividad de acuerdo a su propio contexto y realidad, sea individual o social.
En el desarrollo de la sexualidad interactúan factores“biológicos, psicológicos, sociales, económicos, políticos, culturales, éticos, legales, históricos, religiosos y espirituales” (OMS 2006), por lo que las relaciones de amor o placer entre los seres humanos son tan variadas como personas existen.

fgjdhjd

En la literatura hay infinidad de relatos, novelas, cómics, cuentos… que tratan este tema. Un ejemplo de ellos es TITIRITESA.

En el reino de Anteayer,en un castillo con cuatro chimeneas,
una docena de alamedas
y un foso repleto de cocodrilos hambrientos y presumidos,
vivía Titiritesa.
Lo que más le gustaba a la princesa
era zampar terrones de azúcar
y embadurnarse en los charcos.
A su padre, el rey Tartufo, le hacía gracia;
pero su madre, la reina Mandolina, se ponía rabiosa.

.
9788496788961_0

001702_mioloTITIRITESA_d

 

16_catalogo112111

Un chapeu negro e un nariz de pallaso

1363088410_mVDW

Tal día como un 20 de marzo de 1963, tres miembros de la Real Academia Gallega presentaron una propuesta histórica: Que el día 17 de mayo de cada año se declarase el “Día de las Letras Gallegas” como fecha simbólica para “recolle-lo latexo material da actividade intelectural galega”.

Escogieron el 17 de mayo porque en ese mismo año se celebraba el centenario de la publicación de Cantares Gallegos y su primera homenajeada fue Rosalía de Castro.

Este año celebramos el Día de las Letras Gallegas homenajeando a Roberto Vidal Bolaño, posiblemente el dramaturgo más prolífero de nuestra literatura.

TOUPORROUTOU DA LÚA E DO SOL

O ANANO: Velo aí tes o tesouro que eu gardo. É de fíos preciosos. Pero só te poderásfacer con el se es quen de me falar nunhalingua que eu non coñeza. E coñézoas todas. Galego, francés, alemán, chinés, hebreo, quechua… Veña, di algo! Se non o entendo, é teu.
O TATEXO: (Con grande esforzo) Poppoiis
nononon mememe popopoderei fafafafacer
cococon el.
O ANANO: Como dis? Repítemo outra vez,
por se non oín ben.
O TATEXO: Quequequeque nononon mememe popopoderei fafafafacer cococon el.
O ANANO: (Con asombro) Non pode ser.
O TATEXO: Oooooo qqqqque?
O ANANO: Non hai maneira! Non te entendo!
Non podes falar máis claro?
O TATEXO: Nonononon seseseñor.
O ANANO: Pois amoláchesme! Esa lingua
non a coñezo. Toma, aí o tes, o tesouro é teu.
(O rapaz, sen o crer alá moito, bótalles man
aos fíos todos e disponse a saír con eles
correndo)
O TATEXO: Momomomomomoitatatatas
gragragragracias.
O ANANO: Antes de que te vaias e, só por
matar o verme, en que lingua me falaches?
O TATEXO: Eeee en en en cacacal hahabía
ser? En galego, naturalmente! Pero son tatexo
e ás veces entrampá-
llome un pouco. Aínda que non sempre,
como pode ver.
O ANANO: Serei
paspán! Como non
me decatei?

 

16_catalogo112111

#rosaliasempreporque

Este ano cúmprense 150 anos de “Cantares Gallegos” e a Editorial Galaxia bota a andar un novo concurso en twitter para conmemoralos coma xa fixeran co concurso en twitter arredor de ‘O Principiño’.

Rosalia de Castro

Como na vez anterior, todos os tuiteiros están convidados a publicar os seus #rosaliasempreporque completando o chío e explicando porque a súa obra sempre estará con nós, ou por que é tan importante para nós.

#rosaliasempreporque

E para nós #rosaliasempreporque

Mais ó que ben quixo un día,
si a querer ten afición,
sempre lle queda unha mágoa
dentro do seu corazón.
I
Aló nas tardes serenas,
aló nas tardes caladas,
fanse ináis duras as penas
que nas brandas alboradas.

Aló nas tardes sombrisas,
aló nas tardes escuras,
fanse máis cortas as risas,
máis negras as desventuras.

Que non hai sera tranquila
para quen remorsos garda,
e máis presto se aniquila
canto máis á noite agarda.

E para vos, #rosaliasempreporque ???

Menú Degustación

cenefa

Primer Plato. 

ghk

“Paella de intelectual” de Manuel Vicent

La paella dubitativa la suele guisar un artista o un intelectual. Así se las he visto hacer a Berlanga, a Joan Fuster, a Manolo Vázquez Montalbán, al escultor Amadeo Gabino, A los pintores Eusebio Sempere y Paco Farreras, al cineasta García Sánchez. A La hora de decidir en el último momento si acrecientan, disminuyen, apagan o no apagan el fuego, una cuestión, al parecer, de mucha profundidad filosófica, los intelectuales y artistas gastrónomos se ponen las gafas, sacan con la cuchara de palo unos granos de arroz de distintas latitudes y los acercan a los ojos quemados por mil libros leídos y lienzos pintados, se quedan pensativos y a continuación actúan poseídos por la duda metódica. Tal vez ignoran que el punto del arroz es un ente metafísico, inalcanzable, que siempre está más allá. Entonces comienzan a poner excusas, que el agua no es de Valencia, que el fuego es de gas y no de leña de naranjo como debe ser, que no ha encontrado garrofó en el mercado, que las verduras son congeladas. Su duda se hace explícita cuando piden ayuda a otros para que prueben el caldo para cerciorarse de cómo está de sal. Son dificultades autoimpuestas ante el cataclismo que se avecina, pero la paella tiene la ventaja de que siempre se come tarde y con hambre, por eso el cocinero se cabrea si ve que los invitados toman demasiados aperitivos.

- Si os atracáis de jamón, se os va a quitar el apetito

- Tiene buena cara -dice un futuro comensal, el más zampón, que se acerca al fuego con una cerveza en la mano.

-Huele de maravilla -comenta una buena amiga.

-  No comáis almendras, coño -grita otra vez el cocinero intelectual.

Comer y beber a mi manera. Manuel Vicent

cenefa

Segundo Plato.

PLATO-RESTAURANTE-PULPO-1024x679

Pulpo de John Berger

“25 hombres y mujeres sentados a la mesa”

…A lo largo de la pared opuesta a la entrada llamean unos braseros de leña. Sobre cada uno de ellos cuelga un inmenso caldero de cobre que lleva hirviendo lentamente desde el amanecer. Las cocineras son unas mujeres vestidas de negro que están de pie detrás de los calderos. Cada vez que hace falta más comida una de ellas se inclina sobre el agua humeante y saca enganchado en el tenedor un nuevo pulpo.

        Las criaturas que extraen tienen el tamaño de un girasol inmenso. Antes de echarlas al caldero fueron golpeadas contra las rocas para ablandar su carne. Luego fueron sumergidas y sacadas tres veces del agua hirviendo antes de dejarlas cocer definitivamente. La última vez tomaron color rojizo.

… La mujer lo corta en rodajas con unas tijeras. Las rodajas tienen el tamaño de un anillo de sello. Rociados con sal, aceite y pimentón y servidos en platos de madera, estos anillos constituyen el festín.

         Los platos de madera se comparten. Uno clava un palillo en la joya de su elección y se la come  acompañada de pan gallego, un pan que guarda el secreto de la levadura…

Fotocopias: Cuento 25 hombres y mujeres sentados a una mesa. John Berger

cenefa

Postre.

Pastel para enemigos de Derek Munson

84-261-3372-X

16_catalogo112111

Día do libro na Coruña: a cidade que le

Este venres comezamos a celebración do DÍA DO LIBRO cun catálogo de actividades, esperamos, para todos os gustos.

Mes do libro na Coruña: a cidade que le

Mes do libro na Coruña: a cidade que le

.: Consultorio de lectura
Desde o venres 19, e ata o martes 23, abriremos as portas do xa clásico Consultorio de lectura no que compañeiros expertos en lecturas cortas, cómic, literatura infantil, narrativa de terror, romántica, etc “recetarán” lecturas que alivian doenzas. Xa sabes: se tes algunha necesidade lectora ou unha leve dor literaria pásate por alí, os nosos bibliotecarios de cabeceira e os especialistas acabarán con elas.

.: Quedada lectora
O martes 23, ás 19h, xuntarémonos todos no Obelisco para ler en voz alta e de forma simultánea durante uns minutos. Xa o fixemos outros anos e queremos repetilo porque a experiencia foi fantástica.

.: Libros nas estacións de tren, buses e aeroporto
Repartiremos libros entre os viaxeiros desde as 12 e ata as 18 horas para que as vosas viaxes sexan máis levadeiras e amenas.

.: Visitas guiadas
Durante toda a semana as Bibliotecas Infantil e Xuvenil e Estudos locais convídannos a unha serie de visitas guiadas para descubrir os tesouros literarios infantís e o pasado e o futuro da nosa cidade, respectivamente.

Como novidade do 2013, entre as 19 e as 20 horas teremos, tamén no Obelisco:
.: un photocall no que ti serás a nosa estrela. Farémosche unha foto que despois poderás descargar desde a web
.: soltaremos ao aire globos con mensaxes. Achégate e elixe a túa
.: libros libres. Sabes que é o bookcrossing? Achégate e descúbreo.

A Coruña: unha cidade de novela, na Biblioteca Castrillón

A Coruña: unha cidade de novela, na Biblioteca Castrillón

Temos que celebralo, entre outras cousas, porque A Coruña foi un escenario de novela en múltiples títulos que recollemos na nosa wiki coa esperanza de que a completedes se vedes que falta algunha obra. En calquera das nosas bibliotecas veredes durante estes días unha ampla selección destas obras expostas

Actividades diversas e, esperamos, para todos os gustos nas que contamos con vervos a todos

Low Cost


No las desahucies por ser Low Cost

 

El emigrante

-¿Olvida usted algo? – Ojalá.”

Autor: Luis Felipe G. Lomelí.

400_F_1688521_zlwG5yHxmkv1PNhVyHkHjuEYs7n3aO

 

El dinosaurio

Cuando despertó, el dinosaurio todavía estaba allí.

Autor: Augusto Monterroso

400_F_1688521_zlwG5yHxmkv1PNhVyHkHjuEYs7n3aO

¿Quién ha visto el viento?

 ¿Quién ha visto el viento?

         Ni tú ni yo:

pero cuando tiemblan las hojas

         es que pasa el viento

¿Quién ha visto el viento?

Ni tú ni yo:

pero cuando los árboles se inclinan

es que pasa el viento

Autor: Christina Rossetti

400_F_1688521_zlwG5yHxmkv1PNhVyHkHjuEYs7n3aO

Historia verídica

 A un señor se le caen al suelo los anteojos, que hacen un ruido terrible al chocar con las baldosas. El señor se agacha afligidísimo porque los cristales de anteojos cuestan muy caro, pero descubre con asombro que por milagro no se le han roto.

         Ahora este señor se siente profundamente agradecido y comprende que lo ocurrido vale por una advertencia amistosa, de modo que se encamina a una casa de óptica y adquiere en seguida un estuche de cuero almohadillado doble protección, a fin de curarse en salud. Una hora más tarde se le cae el estuche, y al agacharse sin mayor inquietud descubre que los anteojos se han hecho polvo. A este señor le lleva un rato comprender que los designios de la Providencia son inescrutables y que en realidad el milagro ha ocurrido ahora.

 Autor: Julio Cortázar

400_F_1688521_zlwG5yHxmkv1PNhVyHkHjuEYs7n3aO

A Marquesiña

 Chámanlle a “Marquesiña” e os seus peíños endexamais se calzaron.

Vai a fonte, depelica patacas e chámanlle a Marquesiña .

Non foi á  escola por non ter chambra que pór, e chámanlle a Marquesiña.

A súa nai é tan probe que traballa de xornaleira na casa do Marqués .

   ¡ E aínda lle chaman a Marquesiña!

 Autor: Alfonso R. Castelao

Axúdanos a mellorar

A túa opinión importanos, por iso dende as Bibliotecas Municipais da Coruña solicitamos a túa colaboración contestando ao noso cuestionario de satisfacción para saber en qué podemos mellorar.

En agradecemento á túa participación, se o desexas indícanos ao finalizar a enquisa o teu correo electrónico e poderás conseguir un dos lotes de libros, DVD e CD, que se sortearán entre aquelas persoas que cubrísedes a enquisa.