Acerca de Subtekarian

Mergullando entre libros

“Opinar es un acto de indisciplina”

 

portada

Nun blog como este, adicado á lectura breve, non podiamos esquecernos dos aforismos, un xénero que parece estar vivindo un rexurdimento grazas a twitter e outros servizos de microblogging, xa que a súa forma de expresión tan condensada faino moi apropiado nestes medios.

Neste vídeo tedes unha pequena masterclass, de só 4 minutos, na que o propio autor fala desta relación entre os aforismos e twitter:

Masterclass: “Filosofía uno, cuatro, cero”, por Benjamín Pradomasterclass

A primeira referencia ao termo aforismo ven de Hipócrates, quen o empregou en referencia a unha serie de afirmacións sobre a sintomatoloxía e diagnóstico de doenzas. Posteriormente, esta forma de expresión foise estendendo a outros eidos da ciencia e xeneralizouse o seu uso.

Segundo o define o Dicionario da Real Academia Galega, un aforismo é un enunciado conciso e breve, que pode estar fixado ou non na forma e que resume un punto esencial dunha ciencia, filosofía, moral etc.

Este libro é unha escolma de textos de Benjamín Prado editada por Julio César Galán extraídos de artigos periodísticos, novelas e de textos inéditos. No epílogo, o editor reflexiona sobre estes aforismos baixo o suxestivo epígrafe de “relámpagos del pensamiento, cohetes reflexivos”. Nunha primeira achega ao concepto, ofrécenos a definición do propio Benjamín Prado “una mezcla de sugestión y observación” e a máis formal de Julio Casares: “una sentencia, breve y doctrinal que se propone como máxima”. Trátase dunha forma con forte presenza e rica tradición na nosa literatura, tanto española como galega (Castelao, por exemplo).

Estes textos suxiren tanto o mais do que din. A súa temática é moi variada, dende a ironía e o humor á reflexión filosófica pasando por outros cunha forte carga lírica, dependendo do medio expresivo onde se encadren. Amosan tamén a ideoloxía social e política do autor, nunha ética persoal que está de costas á maioría, como afirma contundente aquí:

En esta vida uno sólo puede avanzar hacia sí mismo nadando contracorriente

Benjamín Prado é un prolífico escritor de novela, ensaio e poesía que recibiu diversos premios, entre eles o Hiperión de poesía no 1995,  e a súa obra tradúcese a diversas linguas e publícase en moitos países. Algúns críticos refírense a el como mestre da metáfora.

Se lestes algunha das súas novelas, a lectura destes aforismos pode que vos lembre a Juan Urbano, alter ego do autor nacido en Mala gente que camina”, profesor e filósofo doméstico degustador da cultura chinesa e personaxe moi sentencioso.

Aquí vos propoñemos unha pequena mostra para animarvos á súa lectura:

Ningún viento devuelve las hojas a los árboles

Leer es recordar lo que no ha sucedido

Escribir es soñar y que otros lo recuerden al despertar

*

El dinero es el lenguaje del diablo

Un mercado libre es una suma de ciudadanos presos

La miseria sólo se puede multiplicar por cero

*

Empatar es repartirse la derrota

Oír un río es escribirlo al revés

La rutina es la ruina con un árbol en medio

*

Si quieres oír, escucha

Todo el mundo duda, excepto los idiotas

Ser feliz es no querer ser otro 

Para rematar, nesta breve entrevista o autor  fala da súa relación coa escritura:

http://www.youtube.com/watch?v=XCqtk2gF_5c

E se esta lectura se vos fixo demasiado curta, lembrade que nas nosas bibliotecas atoparedes mais títulos de Benjamín Prado: Catálogo

Pero, sobre todo, lembrade que

Los libros no perdonan jamás a quienes

no los han leído

Anuncios

“Se vive estrechamente si se piensa con estrechez, y de manera libre si se piensa libremente”

La filosofía explicada a mi hija. Roger-Pol Droit.Paidós, 2010

portada

Hai uns días devolvéronnos un libro todo suliñado (grññññ) e este Subtekarian que aquí escribe viuse na obriga de borrar todo iso antes de deixalo no seu sitio. E conforme ía borrando ía lendo e canto máis lía máis interesante era esta lectura. Malia que a dedicatoria salvouse do lápis, pareceume tan suxerente que quero compartila aquí:

“A todas aquellas y aquellos que se plantean cuestiones
y no se contentan con las respuestas”

Continúa no prólogo afirmando que “Filosofía es un término que suele asustar” cousa que comparto totalmente. Teño que seguir lendo. O autor di que para filosofar só precisamos de facernos preguntas e de capacidade de reflexión e que esta actividade é unha fonte de ledicia, asombro e liberdade. Deste xeito e sen me decatar, percorrín con pracer estas amenas 95 páxinas.

O propósito de Roger-Pol Droit non é outro que o de facilitar unha primeira achega a esta disciplina e para iso sérvese do recurso de presentala como unha conversa coa súa filla de 16 anos. Diríxese a un público novo, pero eu que non o son tanto tamén aproveitei moito desta breve lectura.

O libro divídese en catro capítulos que xa nos poñen sobre a pista de en que consiste isto de filosofar: a procura das ideas verdadeiras e da sabedoría, traballando coa palabra como ferramenta do pensamento e a través da reflexión e un método crítico.

filosofia (1)

Fai un breve percorrido sobre as orixes e a historia da filosofía, dende o seu nacemento na Grecia en crise do século VI a.C ata a época moderna, pasando pola escuridade medieval onde o ideal de sabio ficou eclipsado polo de santo. Ademais, fálanos doutras culturas (na India, na China) nas que pola mesma época agromaron movementos semellantes de reflexión e análise sobre o home a natureza das cousas.

O salientable de todo isto e que pensamentos tan antigos seguen a ter vixencia hoxe en día, xa que non teñen relación coa actualidade inmediata senón coa actitude do home ante a súa propia existencia.

Para rematar, o autor explícanos as distintas ramas da filosofía: a metafísica, a lóxica, a psicoloxía e a filosofía moral e política. Algunhas delas acadaron tal grado de desenvolvemento que, nalgúns casos pasaron a outras áreas do coñecemento, como a lóxica que se integrou na matemática, ou ben adquiriron entidade propia, como a psicoloxía.

Convídovos a iniciar esta lectura cunha última cita:

“En el fondo la filosofía permite toda clase de aventuras, periplos y trayectos.
A su manera, es una actividad que nos invita a viajar.
¡Ahora te toca a tí trazar tu camino!”

Outras obras do mesmo autor: La religión explicada a mi hija, Vivir hoy : con Sócrates, Epicuro, Séneca y todos los demás e Occidente explicado a todo el mundo.

“Porque los pequeños detalles no están hechos para ser advertidos”


Hoxe vos propoñemos un fermoso libro para tódalas idades, unha verdadeira delicatessen. Confeso que o único que non me gusta del é o título, “Los pájaros”, porque acórdame desa terrorífica imaxe da película de Hitchcock que está xusto nas antípodas do feliz espírito deste conto.

“Los pájaros” ofrécenos unha sinxela historia dunha das caras do amor, a amizade, cun estilo fresco e leve, intelixente e cheo de humor. Faino básicamente a través da imaxe, só apoiada nalgunhas páxinas por frases curtas que lle outorgan a narración unha suave cadencia poética.

Imagen

As ilustracións, inundadas de cor amarela e azul, transmítennos sensacións de ledicia e harmonía co mundo. Agardamos que coa súa lectura voedes da man dos seus simpáticos protagonistas cara a ese horizonte azul aberto á felicidade.

Se queredes saber máis sobre esta afortunada parella creativa formada por Germano Zullo e Albertine, aquí tedes as súas premiadas bios: http://librosdelzorrorojo1.blogspot.com.es/2014/03/germano-zullo-y-albertine.html

“Los Pájaros” foi premiada no 2011 co Premio Sorcières que outorga a Asociación de Bibliotecarios Franceses e Librarías Especializadas.

Dos mesmos autores, temos tamén “La playa” e “Marta au pays des montgolfières”.
Se vos gustou este libro, poida que vos guste tamén “Sencillamente tú” de Jutta Bauer e Heinz Janisch.